przebaczenie – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˌpʃɛbaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ], AS: [pšebačẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• -ni…• akc. pob.

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) odpuszczenie czyichś win

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Najmniejszy znajdzie litościwe przebaczenie, / ale mocnych czeka mocna kara[1].

składnia:

kolokacje:

(1.1) błagać o przebaczenie

synonimy:

(1.1) wybaczenie, odpuszczenie, darowanie, uniewinnienie

antonimy:

(1.1) odpłata, odwet, pomsta, rewanż, zemsta

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. przebaczanie n, przebaczalność ż

czas. przebaczać ndk., przebaczyć dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

rzecz. odczas. od przebaczyć

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Księga Mądrości 6,6, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Stanisław Papier).