przygana – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
przygana (język polski)
[edytuj]
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. krytyczna uwaga[1][2]
(1.1)
| przypadek | liczba pojedyncza | liczba mnoga |
|---|---|---|
| mianownik | przygana | przygany |
| dopełniacz | przygany | przygan |
| celownik | przyganie | przyganom |
| biernik | przyganę | przygany |
| narzędnik | przyganą | przyganami |
| miejscownik | przyganie | przyganach |
| wołacz | przygano | przygany |
przykłady:
składnia:
synonimy:
(1.1) napomnienie, upomnienie, nagana, przytyk
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. przyganiać ndk., przyganić dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
- ↑
Hasło „przygana” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.