przysięga – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa], AS: [pšyśẽŋga], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• asynch. ę ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego; zob. też przysięga w Wikipedii
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jednym z elementów ceremonii ślubnej jest złożenie uroczystej przysięgi.
składnia:
(1.1) składać / złożyć przysięgę • przysięga małżeńska • przysięga przed Bogiem
synonimy:
(1.1) obietnica, przyrzeczenie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przysięganie n, zaprzysiężenie n, przysięgły mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) oath
- arabski: (1.1) قسم, يمين
- baskijski: (1.1) zin
- białoruski: (1.1) прысяга ż
- duński: (1.1) ed w
- esperanto: (1.1) ĵuro
- fiński: (1.1) vala
- francuski: (1.1) serment m
- hindi: (1.1) कसम
- hiszpański: (1.1) juramento m
- islandzki: (1.1) eiður m
- kazachski: (1.1) ант
- litewski: (1.1) priesaika ż
- niderlandzki: (1.1) eed m
- niemiecki: (1.1) Schwur m, Eid m
- nowogrecki: (1.1) όρκος m
- rosyjski: (1.1) присяга ż, клятва ż
- staroangielski: (1.1) āþ m, swaru ż
- staroegipski: (1.1)
(ꜥnḫ)
- szwedzki: (1.1) ed w
- ukraiński: (1.1) присяга ż, клятва ż
- węgierski: (1.1) eskü
- wilamowski: (1.1) śwur m, švūər m, śwür m
- włoski: (1.1) giuramento m
źródła: