publicysta – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) autor artykułów, felietonów i reportaży ogłaszanych w prasie
(1.1)
przykłady:
(1.1) A pisarz i publicysta niemiecki Gottfried Kinkel napisał wprost: „Zmartwychwstanie Polski – siłą Niemiec"[1].
(1.1) Dwuletni epizod z życia dziedzica tronu moskiewskiego, a następnie władcy Cesarstwa Rosyjskiego, uznawanego powszechnie u schyłku XIX wieku za najpotężniejsze mocarstwo światowe, wzbudzał zainteresowanie historyków i publicystów[2].
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) autor
hiponimy:
(1.1) dziennikarz, felietonista, komentator, krytyk, reportażysta[3]
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. publicystyka ż, publicystyczność ż
forma żeńska publicystka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. publiciste, niem. Publizist[4]
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) publicist
- białoruski: (1.1) публіцыст m, журналіст m
- białoruski (taraszkiewica): (1.1) публіцыст m
- bułgarski: (1.1) публицист m
- duński: (1.1) publicist w
- francuski: (1.1) publiciste m, journaliste d'opinion m
- jidysz: (1.1) פּובליציסט m (publicist)
- łotewski: (1.1) publicists m
- rosyjski: (1.1) публицист m
- ukraiński: (1.1) публіцист m
- włoski: (1.1) pubblicista m ż
źródła:
- ↑ FranciszekF. Sikorski FranciszekF., Pomosty: z dziejów stosunków polsko-niemieckich, VERBA, s. 42, ISBN 9788385061335, OCLC 32187376 (pol.).
- ↑
Rozdział IV. Intronizacja i ślub w czasie żałoby [w:] JanJ. Sobczak JanJ., Mikołaj II – ostatni car Rosji: studium postaci i ewolucji władzy, Warszawa: Bellona, 2009, s. 79, ISBN 978-83-7545-140-5, OCLC 1062128260 (pol.). - ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4. - ↑ Hasło „publicysta” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.