pustynia – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

pustynia (1.1)

pustynia (1.3)

wymowa:

ⓘ, IPA: [puˈstɨ̃ɲa], AS: [pustỹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geogr. teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów; zob. też pustynia w Wikipedii

(1.2) przen. teren niezamieszkany, niezagospodarowany[1]

(1.3) daw. mieszkanie pustelnika, pustelnia[1]

odmiana:

(1.1-3)

przykłady:

(1.1) Przed wędrowcami rozciągała się Sahara, największa pustynia świata.

(1.2) Po wojnie Warszawa była prawdziwą pustynią.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pustynia piaszczysta / kamienista / lodowa • Pustynia Judzka • Pustynia Syryjska • Wielka Pustynia Słona

synonimy:

(1.1) daw. puszcza

(1.2) pustkowie

(1.3) pustelnia

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) serir, hamada, erg, reg, kewir, takyr, plaja

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. puszcza ż, pustynnica ż, pustynnik mzw, pustynność ż, pustelnia ż, pustelnica ż, pustelnik mos/mzw, pustelniczka ż, pustka ż, pustynnienie n

czas. spustynnieć dk., pustynnieć ndk., pustoszyć ndk., spustoszyć dk., pustoszeć ndk., pustelnikować ndk.

przym. pustynny, pusty, pustelniczy

przysł. pustynnie, pusto, pustelniczo

związki frazeologiczne:

okręt pustyni

przysłowia: samotnemu świat pustynią

etymologia:

prasł. *pustyńi → pustka, pustkowie[2]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: