równina – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

równina (1.1)

wymowa:

IPA: [ruvʲˈɲĩna], AS: [ruvʹńĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geogr. płaski lub prawie całkowicie poziomy teren; zob. też równina w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) równina aluwialna • równina strukturalna

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. równia ż, równość ż, równanie n, wyrównywanie n, wyrównanie n, zrównanie n, zrównywanie n, równiarka ż, wyrównywacz m, równik m

czas. równać ndk., wyrównywać ndk., wyrównać dk., zrównywać ndk., zrównać dk.

przym. równy, równinny, równościowy

przysł. równie, równo, równinnie, równościowo

tem. słow. równo-

związki frazeologiczne:

Wielkie Równiny

etymologia:

pol. równy + -ina[1]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. Witold Doroszewski, Objaśnienia wyrazów i zwrotów, „Poradnik Językowy” nr 3/1951, s. 28.