równonoc – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ruvˈnɔ̃nɔt͡s], AS: [ruvnõnoc], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa; zob. też równonoc w Wikipedii
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na skutek występowania precesji osi Ziemi punkty równonocy przesuwają się po ekliptyce[1].
składnia:
(1.1) równonoc wiosenna • równonoc jesienna • punkt równonocy
synonimy:
(1.1) ekwinokcjum
antonimy:
(1.1) przesilenie, solstycjum
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) equinox
- baskijski: (1.1) ekinokzio
- bułgarski: (1.1) равноденствие n
- czeski: (1.1) rovnodennost ż
- duński: (1.1) jævndøgn n
- esperanto: (1.1) tagnoktegaleco, ekvinokso
- francuski: (1.1) équinoxe m
- hiszpański: (1.1) equinoccio m
- interlingua: (1.1) equinoctio
- jidysz: (1.1) תּקופֿה ż (tkufe)
- kataloński: (1.1) equinocci m
- łaciński: (1.1) aequinoctium n
- niemiecki: (1.1) Tagundnachtgleiche ż
- nowogrecki: (1.1) ισημερία ż
- nowopruski: (1.1) ekwinōkcijan n
- rosyjski: (1.1) равноденствие n
- słowacki: (1.1) rovnodennosť ż
- włoski: (1.1) equinozio m
źródła: