rodzajnik – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [rɔˈd͡zajɲik], AS: [roʒai ̯ńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram. wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika; zob. też rodzajnik w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) W języku niemieckim używa się rodzajników.

składnia:

kolokacje:

(1.1) rodzajnik określony • rodzajnik nieokreślony

synonimy:

(1.1) przedimek, artykuł

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rodzaj m

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. rodzaj + -nik

uwagi:

1. rodzajniki występują tylko w niektórych językach, np. w języku francuskim, niemieckim, włoskim; w języku polskim nie występują; 2. porównaj przedimek

tłumaczenia:

źródła: