rzeczownik – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ʒɛˈt͡ʃɔvʲɲik], AS: [žečovʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk., ⓘ

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram. część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion; zob. też rzeczownik w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Zazwyczaj rzeczowniki stanowią podmioty zdań, ale mogą być również i dopełnieniami.

(1.1) Wyraz „rzeczownik” sam w sobie jest rzeczownikiem.

składnia:

kolokacje:

(1.1) rzeczownik własny • rzeczownik żywotny / nieżywotny

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) część mowy

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzecz ż

przym. rzeczownikowy, odrzeczownikowy, rzeczowy

przysł. rzeczownikowo, rzeczowo

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. rzecz

uwagi:

zobacz też: słowniki tematyczne dla słownictwa gramatycznego

tłumaczenia:

źródła: