rzezimieszek – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˌʒɛʑĩˈmʲjɛʃɛk], AS: [žeźĩmʹi ̯ešek], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.• i → j

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. złodziej, rabuś, bandzior

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Pamiętasz tego rzezimieszka, co nie zdążył jeszcze krwi ze sztyletu otrzeć, a już z cynicznym uśmiechem szedł w objęcia czternastolatek... I pamiętasz jego rozmowę ostatnią?...[1]

(1.1) — Tak! stanę! — zawołałem. — Nie jestem rzezimieszkiem, ani też (przynajmniej dotąd) zabójcą[2].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. rzezać mieszki (frazeologizm)[3]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) robber, thief, mugger
• niderlandzki: (1.1) dief m
• włoski: (1.1) brigante m, malandrino m

źródła:

1. ↑ Ludwik Stanisław Liciński, Gość (wyd. 1917)
2. ↑ Robert Louis Stevenson, Porwany za młodu (tłum. Józef Birkenmajer, wyd. 1927)
3. ↑ Alicja Nagórko, Zarys gramatyki polskiej, PWN, Warszawa 2007, s. 176.