sędzina – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

sędzina (1.1)

sędzina (1.2) na zaprzysiężeniu męża

wymowa:

IPA: [sɛ̃ɲˈd͡ʑĩna], AS: [sẽńʒ́ĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ę

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. kobieta, która wydaje wyroki w sądzie[1]

(1.2) przest. żona sędziego[1]

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Wystudiowany szloch powódki ani przez chwilę nie zwiódł doświadczonej sędziny.

(1.1) Na mojej sprawie rozwodowej czułem się jak jakiś najgorszy element aspołeczny. Sędzina mnie pyta, czy piłka nożna jest dla mnie ważniejsza niż moja żona[2].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) ofic. sędzia

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. sąd mrz, sędziostwo n, osąd mrz

forma męska sędzia mos

czas. sądzić, zasądzić, sędziować

przym. sędziowski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: sędzia

• czeski: (1.1) soudkyně ż
• hiszpański: (1.1) juez ż; (1.2) jueza ż
• litewski: (1.1) teisėja ż
• niemiecki: (1.1) Richterin ż
• słowacki: (1.1) sudkyňa ż
• wilamowski: (1.1) ryhteryn ż

źródła:

1. 1 2 Hasło „sędzina” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
2. ↑ Dialog, nr 47, s. 107