saszetka – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

saszetka (język polski)

[edytuj]

saszetka (1.2)

saszetki (1.3) wypełnione lawendą

wymowa:

IPA: [saˈʃɛtka], AS: [sašetka]

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. płaska torebka z przegródkami, używana raczej przez mężczyzn

(1.2) hand. opakowanie zawierające pojedynczą porcję czegoś

(1.3) przest. torebka lub poduszeczka zawierająca pachnące substancje wkładana do szafy w celu nadania zapachu bieliźnie lub ubraniom

odmiana:

(1.1-3)

przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik saszetka saszetki
dopełniacz saszetki saszetek
celownik saszetce saszetkom
biernik saszetkę saszetki
narzędnik saszetką saszetkami
miejscownik saszetce saszetkach
wołacz saszetko saszetki

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) męska saszetka

(1.2) szampon w saszetkach • ketchup/majonez w saszetkach • saszetka z kremem/maseczką

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. sachet[1]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.