siwy – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
siwe (1.1) włosy
siwa (1.2) kobieta
siwa (1.4) klacz
wymowa:
ⓘ, IPA: [ˈɕivɨ], AS: [śivy], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:
przymiotnik
(1.1) o włosach: mający naturalny białoszary kolor, najczęściej ze starości
(1.3) mający białoszary kolor
(1.4) jeźdz. o maści konia: mający białą sierść na ciemnej skórze
(1.5) gw. (księstwo łowickie i Bukowina) szary[1][2]
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Nie był jeszcze bardzo stary, ale jego włosy były już całkiem siwe.
(1.2) Siwy staruszek zapytał mnie o drogę na dworzec.
(1.3) Z komina wydobywał się siwy dym.
(1.4) Do najczęstszych umaszczeń perszeronów zalicza się siwe, jabłkowite i kare[3].
składnia:
(1.2) siwy starzec • siwa staruszka
(1.3) siwy dym
(1.4) siwa klacz / źrebica • siwy ogier / wałach / źrebak / arab / anglik
synonimy:
(1.3) popielaty
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. siwizna ż, siwek m, siwienie n, posiwienie n, zsiwienie n, osiwienie n, siwak mos, siwka ż
czas. siwieć ndk., posiwieć dk., zsiwieć dk., osiwieć dk.
przysł. siwo, siwawo, siwiutko, siwiuteńko
związki frazeologiczne:
siwy jak gołąbek / siwy jak gołąb • siwa broda, lecz myśl młoda
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.5) zobacz listę tłumaczeń w haśle: szary
- afrykanerski: (1.1) grys
- albański: (1.1) thinjur; (1.2) thinjur; (1.3) thinjur
- angielski: (1.1) grey
- arabski: (1.1) أشيب, شائب
- baskijski: (1.1) urdin; (1.2) ile-urdin, bilourdin, bilo-urdin
- białoruski: (1.1) сі́вы; (1.2) сі́вы; (1.4) сі́вы
- duński: (1.1) grå
- niderlandzki: (1.1) grijs
- niemiecki: (1.1) grau
- polski język migowy:
- połabski: (1.1) saivĕ; (1.2) saivĕ; (1.3) saivĕ; (1.4) saivĕ; (1.5) saivĕ
- rosyjski: (1.1) седо́й; (1.2) седо́й; (1.4) си́вый, си́вый
- ukraiński: (1.1) си́вий; (1.2) си́вий
- wilamowski: (1.1) grau, graoj
źródła:
- ↑
HalinaH. Koneczna HalinaH., Nazwy barw w gwarze łowickiej, „Poradnik Językowy” (6/1949) . - ↑
Hasło „siwy” w: Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, Instytut Slawistyki PAN, Warszawa 2008, s. 196. - ↑ Olga Gajda, Atlas koni. Rasy i ich charakterystyka, Warszawa 2018, s. 94.