sojusz – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) porozumienie o wzajemnym wsparciu w sytuacji konfliktu (zwłaszcza zbrojnego); zob. też sojusz w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Jeśli duński król wydawał syna za córkę króla szwedzkiego, to było to w sytuacji, gdy istniała potrzeba pokoju i zawiązywania sojuszy.

(1.1) Po inwazji Rosji na Ukrainę Finlandia wystąpiła o członkostwo w zachodnim sojuszu obronnym NATO. To samo Szwecja.

składnia:

kolokacje:

(1.1) sojusz militarny / wojskowy / polityczny • sojusz antypolski / antyrosyjski / antychiński / antyamerykański /… • zawrzeć / zerwać sojusz

synonimy:

(1.1) alians, przymierze

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. sojusznik m, sojuszniczka ż

przym. sojuszniczy

związki frazeologiczne:

sojusz ołtarza i tronu

etymologia:

(1.1) ros. союз[1][2]

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: alians

źródła:

  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „sojusz” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Tadeusz Kuroczycki, Wojciech Ryszard Rzepka, Zapożyczenia leksykalne z rosyjskiego w polszczyźnie pisanej, Studia Rossica Posnaniensia 10, 107-115, Poznań 1978, s. 110.