sracz – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [srat͡ʃ], AS: [srač] ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) grub. ubikacja

(1.2) grub. sedes

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Zastanawiam się, czy w tym „mieście” nie ma ciekawszych tematów dla prasy od kilku skradzionych klamek w sraczu starostwa[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) srocz, kibel, klop

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. sranie n, sraka ż, sraczka ż, wysranie n

zdrobn. sraczyk m

czas. srać ndk., wysrać dk.

przym. sraczkowaty, sraczowy, sraki

przysł. srak

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) shitter, shithouse
• duński: (1.1) lokum n
• hiszpański: (1.1) cagadero m
• nowogrecki: (1.1) χαλές m
• słowacki: (1.1) hajzel m

źródła:

1. ↑ z Internetu