stabilny – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [staˈbʲilnɨ], AS: [stabʹilny], zjawiska fonetyczne: zmięk.

ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) niezmieniający się przez dłuższy czas[1]

(1.2) (o konstrukcjach lub przedmiotach) utrzymujący stałą pozycję[1]

(1.3) łatwo powracający do równowagi po wcześniejszym jej zakłóceniu

odmiana:

(1.1-3)

przykłady:

(1.1) Okres dzieciństwa prawdopodobnie był stabilny i upłynął w przychylnej atmosferze[2].

składnia:

kolokacje:

(1.1) stabilna pozycja

(1.2) stabilny obraz / statyw • stabilna konstrukcja • stabilne rusztowanie

(1.3) fundusz stabilnego wzrostu

synonimy:

(1.1) niezmienny, stały, trwały, ciągły, permanentny

(1.2) niewzruszony, niezachwiany, nieruchomy, solidny

(1.3) zrównoważony, równy

antonimy:

(1.1) niestabilny, zmienny, labilny

(1.2) niestabilny, chwiejny

(1.3) niestabilny, niezrównoważony

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. stabilność ż, stabilizacja ż, ustabilizowanie n

czas. stabilizować ndk.

przym. stabilizacyjny

przysł. stabilnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) stable, permanent; (1.2) stable; (1.3) stable
• białoruski: (1.1) стабільны; (1.2) стабільны; (1.3) стабільны
• bułgarski: (1.1) стабилен
• esperanto: (1.1) stabila
• francuski: (1.1) stable; (1.2) stable; (1.3) stable
• kataloński: (1.1) estable; (1.2) estable; (1.3) estable
• niemiecki: (1.1) stabil
• norweski (bokmål): (1.1) stadig
• rosyjski: (1.1) стабильный; (1.2) стабильный; (1.3) стабильный
• szwedzki: (1.1) stadig; (1.2) stadig; (1.3) stadig
• turkmeński: (1.1) durnukly
• ukraiński: (1.1) стабільний; (1.2) стабільний; (1.3) стабільний
• włoski: (1.1) stabile

źródła:

1. 1 2 Hasło „stabilny” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
2. ↑ Krystyna Konaszewska-Rymarkiewicz, Interpretacja horoskopu - podstawy, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.