starożytny – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

starożytne (1.1) malowidło

wymowa:

IPA: [ˌstarɔˈʒɨtnɨ], AS: [starožytny], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ⓘ

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany ze starożytnością, dotyczący starożytności

(1.2) istniejący od bardzo dawna

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) W starożytnym Rzymie obraza majestatu była traktowana na równi ze zdradą państwa, a karą za jej dokonanie była śmierć i konfiskata majątku.

(1.1) U starożytnych Egipcjan kanop było zawsze cztery: o pokrywie rzeźbionej na kształt człowieka, pawiana, sokoła i szakala, odpowiednio dla wątroby, płuc, jelit i żołądka.

(1.1) Szmaragd jest stosowany w jubilerstwie od czasów starożytnych.

składnia:

kolokacje:

(1.1) starożytna Grecja • starożytny Rzym

synonimy:

(1.1) antyczny

(1.2) odwieczny, prastary, dawny

antonimy:

(1.1) nowożytny, współczesny, nowoczesny, ponowoczesny

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. stary mos, starożytność ż, starożytnik m, starożytni mos

przysł. starożytnie

przym. późnostarożytny, stary

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: