starzec – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˈstaʒɛt͡s], AS: [stažec] ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) bot. rodzaj roślin z rodziny astrowatych; zob. też starzec w Wikipedii
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Chilonowi zaś istotnie chodziło o usunięcie Glauka, który jakkolwiek podeszły w leciech, nie był wcale niedołężnym starcem[2].
składnia:
(1.1) dostojny / zdziecinniały / niedołężny / czcigodny starzec
synonimy:
(1.1) książk. matuzalem, matuzal; pot. dziadek; pot. pieszcz. dziadunio; pot. pogard. staruch, dziad, dziadyga, dziadzisko; obraź. mamut; wulg. pierdziel
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) emeryt, nestor, tetryk, ramol, piernik, bzdyk
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. starość, starowina, starowinka, starszyzna, starosta, starówka
forma żeńska staruszka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) old man
- arabski: (1.1) عجوز
- baskijski: (1.1) agure
- bośniacki: (1.1) starac m
- bułgarski: (1.1) старец m, старик m
- chorwacki: (1.1) starac m
- duński: (1.1) olding w
- esperanto: (1.1) maljunulo
- hiszpański: (1.1) anciano m, viejo m
- islandzki: (1.1) öldungur m
- kazachski: (1.1) ақсақал, қария, қарт, шал
- łaciński: (1.1) senex m
- łotewski: (1.1) vecis m, sirmgalvis m
- niemiecki: (1.1) Greis m
- nowogrecki: (1.1) γέροντας m, γέρος m
- nowopruski: (1.1) wūriks m
- rosyjski: (1.1) старик m, старец m
- szwedzki: (1.1) gamling w
- ukraiński: (1.1) ста́рець m, старик m; (2.1) жовто́зі́лля n
- wolof: (1.1) màggat
źródła:
- ↑ Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, Andrzej Markowski (red.), Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 978-83-01-13111-1, s. 973.
- ↑
Rozdział 17 w: Henryk Sienkiewicz, Quo vadis, t. I, Gebethner i Wolff, Warszawa 1896, s. 230.
