substancja – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [supˈstãnt͡sʲja], AS: [supstãncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal. ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową)
(1)
przykłady:
(1.1) Tych substancji nie wolno ze sobą mieszać!
składnia:
(1.1) substancja czynna • substancja aktywna
synonimy:
(1.1) materiał
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) substance
- baskijski: (1.1) gai, substantzia; (1.2) substantzia
- białoruski: (1.1) рэчыва n; (1.2) субстанцыя ż
- bułgarski: (1.1) вещество n
- chorwacki: (1.1) tvar ż
- duński: (1.1) substans w
- esperanto: (1.1) substanco; (1.2) substanco
- francuski: (1.1) substance ż
- hiszpański: (1.1) sustancia ż
- karpatorusiński: (1.1) штоф m
- kataloński: (1.1) substància ż
- łaciński: (1.1) substantia
- niderlandzki: (1.1) substantie ż, stof m ż
- niemiecki: (1.1) Substanz ż
- norweski (bokmål): (1.1) substans m
- nowogrecki: (1.1) ουσία ż
- rosyjski: (1.1) субстанция ż
- słoweński: (1.1) substanca ż
- ukraiński: (1.1) речовина ż
- węgierski: (1.1) anyag; (1.2) szubsztancia
- włoski: (1.1) sostanza ż
źródła:
- ↑
Hasło „substancja” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.