suchar – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

suchary (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈsuxar], AS: [suχar]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spoż. specjalnie wysuszony kawałek pieczywa, przygotowany do dłuższego przechowywania

(1.2) slang. nieśmieszny żart

(1.3) środ. przestępcze chleb[1]

(1.4) hydrol. jezioro polihumusowe lub dystroficzne, zwykle pozbawione dopływów i odpływów; zob. też Suchar (hydrobiologia) w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. żart. o kimś wyjątkowo szczupłym, chudym

odmiana:

(1.1-2)

(2.1)

przykłady:

(1.1) Weź na ten biwak paczkę sucharów.

(2.1) Przyjęli na moje miejsce takiego suchara, nie wiem, czym on żyje.

(1.4) W książce znajdziemy bowiem również rozdziały poświęcone łąkom, rzekom, kanałom i jeziorom, wśród których szczególne miejsce zajmują suchary, czyli bezodpływowe jeziora dystroficzne[3].

składnia:

kolokacje:

(1.2) puścić suchara • opowiadać suchary

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) pieczywo

(1.2) żart

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. susza ż, suchotnik m, suchotnica ż, susz m, suszka ż, suchość ż, suszenie n, wysuszenie n, podsuszanie n, zasuszanie n, zasuszenie n, podsuszenie n, suszak m, suszarka ż

zdrobn. sucharek m

czas. suszyć ndk., wysuszyć dk., podsuszać ndk., podsuszyć dk., zasuszać ndk., zasuszyć dk.

przym. suchy, suszarkowy, suchotniczy, suszony

przysł. sucho

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) pol. suchy + -ar

(1.2) (2.1) od (1.1)

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie

tłumaczenia:

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: chleb

źródła:

  1. Monika Bąk, Tatiana Kwiatkowska, System wartości i oceny na materiale odzieży i jedzenia w rosyjskim i polskim żargonie przestępczym, w: Лексика подстандарта, t. 2, Современные жаргоны и их описание, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, s. 115.
  2. 1 2 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  3. SoWa, Z wydawnictw, „Las Polski”, 2009-10-16, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1930–1936.

suchaři (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) suchar

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: