suknia – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

suknia (1.1)

suknia (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈsucɲa], AS: [suḱńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.• -ni… ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kraw. część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje; zob. też suknia w Wikipedii

(1.2) łow. sierść zwierzyny płowej i dzika[1] lub upierzenie ptaków[2]

(1.3) daw. ubiór, strój wierzchni męski albo kobiecy, ubranie[2]

odmiana:

(1.1-3)

przykłady:

(1.3) Był to widocznie żyd, ale ani surdutowiec ani chałaciarz, bo jego suknia jedwabna miała formę raczej księżej sutanny; nie nosił ani pejsów ani jarmułki na głowie, a brodę miał z rzymska przystrzyżoną[6].

składnia:

kolokacje:

(1.1) suknia balowa • suknia koktajlowa • suknia ślubna • suknia wieczorowa • suknia wizytowa • suknia żałobna

(1.3) suknia kapłańska • suknia pielgrzymia • suknia zakonna

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. sukno n, sukiennik m, sukiennice nmos, sukiennictwo n, sukmana ż

zdrobn. sukienka ż

przym. sukniowy, sukienny, sukienniczy

związki frazeologiczne:

suknia Dejaniry • chodzić w sukni • wycięta suknia • nie suknia zdobi człowieka, ale człowiek suknię • nie zbywaj starej sukni, póki nowej nie sprawisz

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) dress, gown
• arabski: (1.1) فستان, ثوب
• arumuński: (1.1) fustani
• baskijski: (1.1) soineko
• duński: (1.1) kjole w
• esperanto: (1.1) robo
• francuski: (1.1) robe ż
• hiszpański: (1.1) vestido m
• irlandzki: (1.1) gúna
• jidysz: (1.1) קלייד n (klejd)
• kaszubski: (1.1) sëkniô ż, kléd m
• niemiecki: (1.1) Kleid n
• nowogrecki: (1.1) φόρεμα n
• rosyjski: (1.1) платье n
• szwedzki: (1.1) klänning w
• ukraiński: (1.1) сукня ż, плаття n
• wilamowski: (1.1) kłaed n, kład n, kłȧd n; (1.3) kłaed n, kład n, kłȧd n

źródła:

1. ↑ Marek P. Krzemień, 1000 słów o łowiectwie, Warszawa 1986, s. 140.
2. 1 2 Hasło „suknia” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
3. ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
4. ↑ Scheer, T. (2012). Variation is in the lexicon: yer-based and epenthetic vowel-zero alternations in Polish. Sound, Structure and Sense. Studies in Memory of Edmund Gussmann. Lublin: Wydawnictwo KUL, 631-672.
5. ↑ (pod red.) Miodek J., Wysoczański W. (2013) Rozprawy Komisji Językowej XL. Wrocław, Wrocławskie Towarzystwo Naukowe, 45-48.
6. ↑ Józef Bliziński, Co za szkoda! (wyd. 1890)