sukno – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˈsuknɔ], AS: [sukno] ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gęsta, zgrzebna tkanina wełniana; zob. też sukno w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Marcinkowski usiadł za stołem, który swym szczytem przylegał do biurka szefa, tworząc wraz z nim literę T. Jego blat był przykryty zielonym suknem, a z każdej strony przystawione były po cztery drewniane krzesła[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. suknia ż, sukienka ż, sukiennice nmos, sukiennik mos

przym. sukienny, sukienniczy

związki frazeologiczne:

etymologia:

prasł. *sukъno, rzeczownik utworzony od czasownika prasł. *sukati → skręcać, nawijać nici (por. stpol. sukać → skręcać razem kilka nitek) < praindoeur. *seu̯-k- od pierwiastka praindoeur. *seu̯- / *su- → giąć, zginać, obracać, skręcać[2]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) cloth
• bułgarski: (1.1) сукно n
• esperanto: (1.1) drapo
• kazachski: (1.1) шұға
• niemiecki: (1.1) (wollenes) Tuch n
• rosyjski: (1.1) сукно n
• ukraiński: (1.1) сукно n
• węgierski: (1.1) posztó
• wilamowski: (1.1) štöff m, śtöff m

źródła:

1. ↑ Ryszard Ćwirlej, Śmiertelnie poważna sprawa, Warszawskie Wydawnictwo Literackie MUZA SA, Warszawa 2018, ISBN 978-83-287-0651-4.
2. ↑ Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03648-1, s. 586.