szlachetny – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ʃlaˈxɛtnɨ], AS: [šlaχetny] ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny

(1.2) taki, który odznacza się wysoką jakością

(1.3) charakteryzujący się subtelnością, harmonią

(1.4) bot. zool. drugi człon nazw niektórych gatunków

odmiana:

(1.1-3)

(1.4)

przykłady:

(1.3) Wydaje się piękna ze względu na jej szlachetne rysy twarzy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) szlachetny człowiek / czyn • szlachetne serce

(1.2) szlachetny gatunek / szczep • szlachetna rasa / odmiana

(1.4) borowik szlachetny • jeleń szlachetny • koral szlachetny

synonimy:

(1.1) zacny, dobry, uczciwy, honorowy

(1.2) wysokogatunkowy, wyselekcjonowany, pierwszorzędny

(1.3) harmonijny

antonimy:

(1.1) podły

(1.2) pospolity, plebejski

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. szlachetność ż, szlachta ż, szlachectwo n, szlachcianka ż

przysł. szlachetnie

przym. szlachecki

związki frazeologiczne:

gaz szlachetny • gdzie plecy kończą swoją szlachetną nazwę • kamień szlachetny • metale szlachetne

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: