szpik – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

szpik (1.1)

wymowa:

IPA: [ʃpʲik], AS: [špʹik], zjawiska fonetyczne: zmięk.

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) biol. miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz kości; zob. też szpik w Wikipedii

(1.2) gw. (Kraków, Warszawa i Poznań)[1][2][2] spoż. tłuszcz

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Michał potrzebuje szpiku kostnego, ponieważ jest chory na białaczkę.

składnia:

kolokacje:

(1.1) dawca szpiku

synonimy:

(1.1) war. śpik

(1.2) tuk[1]

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. szpikowy

rzecz. szpiczak m

czas. naszpikować

związki frazeologiczne:

do szpiku kości • zepsuty do szpiku kości

etymologia:

niem. Speck → 'słonina, sadło'[3]

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Części ciała

tłumaczenia:

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: tłuszcz

• angielski: (1.1) marrow, bone marrow
• arabski: (1.1) نخاع العظام
• baskijski: (1.1) muin, hezur-muin
• białoruski: (1.1) шпік m, касцявы мозг m
• czeski: (1.1) morek m
• esperanto: (1.1) medolo
• francuski: (1.1) moelle ż, moelle osseuse ż
• hiszpański: (1.1) médula ż, médula ósea ż
• kataloński: (1.1) medul·la ż, moll m
• łaciński: (1.1) medulla ossium
• nowogrecki: (1.1) μεδούλι n
• rosyjski: (1.1) мозг m, костный мозг m
• słowacki: (1.1) špik m
• wilamowski: (1.1) muöḱ n, miök n

źródła:

1. 1 2 Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski” nr 8–10, s. 247.
2. 1 2 Kazimierz Nitsch, Odrębności słownikowe Poznania, Krakowa, Warszawy, „Język Polski” nr 8–10, s. 269.
3. ↑ Hasło „szpik” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.