sztorm – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

sztorm (1.1)

wymowa:

IPA: [ʃtɔrm], AS: [štorm]

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) żegl. meteorol. burza morska, podczas której wieje bardzo silny i porywisty wiatr, powodujący powstawanie wysokich fal[1]

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) burza

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. sztormiak m, sztormowanie n

czas. sztormować ndk.

przym. sztormowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. storm[2], dolnoniem. storm[3]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) storm
• esperanto: (1.1) ŝtormo
• hiszpański: (1.1) tempestad ż, tormenta ż
• kaszubski: (1.1) sztorm m
• kataloński: (1.1) tempesta ż
• niemiecki: (1.1) Seesturm m
• włoski: (1.1) tempesta ż, bufera ż, tormenta ż

źródła:

1. ↑ Hasło „sztorm” w: SJP.pl.
2. ↑ Maria Nagajowa, Odpowiednie dać rzeczy słowo, wydanie IV, WSiP, s. 78.
3. ↑ Hasło „sztorm” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) żegl. meteorol. sztorm

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: