szubrawiec – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pogard. ktoś nikczemny i podły

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Ty odzyskasz swoją własność, a ja chcę wiedzieć, czy mój wuj jest szubrawcem, czy uczciwym człowiekiem[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) drań, kanalia, łachudra, łajdak, łobuz, łotr, nikczemnik

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. szubrawstwo n

przym. szubrawy

związki frazeologiczne:

etymologia:

czes. šubravec[2]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Karol May, Maskarada w Moguncji
  2. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „szubrawiec” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.