szwadron – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
szwadron (1.1)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. pododdział kawalerii będący odpowiednikiem kompanii lub batalionu w piechocie; zob. też szwadron w Wikipedii
(1.1)
przykłady:
(1.1) Marzyło się Jurkowi, że w Taszkiencie powita ich wojskowa orkiestra i szwadron ułanów na pięknych koniach[1].
składnia:
synonimy:
(1.1) eskadron
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) pododdział
hiponimy:
holonimy:
(1.1) pułk
meronimy:
(1.1) pluton
wyrazy pokrewne:
rzecz. szwadronista m, skwadron m
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Schwadron < wł. squadrone[2]
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) squadron
- białoruski: (1.1) эскадрон m
- bułgarski: (1.1) ескадрон m
- francuski: (1.1) escadron m
- hiszpański: (1.1) escuadrón m
- niemiecki: (1.1) Schwadron ż
- nowogrecki: (1.1) επιλαρχία ż
- rosyjski: (1.1) эскадрон m
- ukraiński: (1.1) ескадрон m
źródła: