szyfr – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

szyfr (1.1) skautowy

wymowa:

IPA: [ʃɨfr̥], AS: [šyfr̦], zjawiska fonetyczne: wygł.

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kod znaków, znany tylko niektórym osobom, umożliwiający im komunikację i zabezpieczający przekazywane informacje przed poznaniem przez inne osoby; zob. też szyfr w Wikipedii

(1.2) kod, zazwyczaj ciąg cyfr, umożliwiający otwarcie niektórych zamków lub uruchomienie niektórych urządzeń

(1.3) pot. niezrozumiały tekst, niewyraźne pismo

odmiana:

(1.1-3)

przykłady:

(1.1) Niestety, nie mogliśmy odczytać tej wiadomości, bo spaliła nam się książka z szyfrem.

(1.2) Złodziej znał szyfr do sejfu i ukradł ważne dokumenty.

(1.3) Nie mogę odczytać tego twojego szyfru!

składnia:

(1.2) szyfr do + D.

kolokacje:

(1.1) klucz do szyfru → sposób odkodowania zaszyfrowanego tekstu • złamać szyfr → odkodować cudzy szyfr • używać szyfru; pisać / mówić szyfrem

(1.2) szyfr do sejfu / drzwi / …

synonimy:

(1.1-2) kod

(1.3) bazgroły

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. szyfrant m, szyfrantka ż, szyfrator m, deszyfrator m, szyfrogram m, szyfrówka ż, szyfrowanie n, deszyfrowanie n

czas. szyfrować ndk., zaszyfrować dk., deszyfrować ndk., odszyfrować dk.

przym. szyfrowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) franc. chiffre → cyfra (pierwsze szyfry opierały się na ciągach liczb) < arab. صفر (od arab. صفر pośrednio pochodzą również słowa cyfra i zero)

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: