tępak – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˈtɛ̃mpak], AS: [tẽmpak], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. obraź. osoba tępa, głupia, mało inteligentna, bezmyślna

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Nie wyrabiam, co za tępak!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) głupek, bęcwał, jełop

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. tępota ż, tępaczek mos

forma żeńska tępaczka ż

przym. tępy

przysł. tępo

czas. tępić ndk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) blockhead, dunderhead, dimwit
• bułgarski: (1.1) тъпак m
• francuski: (1.1) ducon, conifié
• hiszpański: (1.1) zopenco m, torpón m, ceporro m
• jidysz: (1.1) יאָנץ m (jonc), גראָבער קאָפּ m (grober kop), חכם m (chochem)
• niemiecki: (1.1) sturer Bock
• rosyjski: (1.1) тупица
• słowacki: (1.1) tupec; sprosták
• szwedzki: (1.1) dumhuvud n, dumbom w
• włoski: (1.1) duro di testa, capo di bomba, testa dura

źródła:

1. 1 2 Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
2. ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.