taniec – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

taniec (1.1)

taniec (1.3)

wymowa:

IPA: [ˈtãɲɛt͡s], AS: [tãńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) choreogr. zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób; zob. też taniec w Wikipedii

(1.2) określony styl tańca (1.1)

(1.3) zob. taniec godowy

(1.4) zob. tańce

(1.5) stpol. wojna, bitwa[1]

odmiana:

(1.1-3)

(1.4) zob. tańce

przykłady:

(1.2) Moim ulubionym tańcem jest walc.

składnia:

kolokacje:

(1.1) w tańcu = tańcząc • wykonywać / wykonać taniec • prosić kogoś do tańca • taniec towarzyski • taniec charakterystyczny • taniec ludowy • taniec wojenny

synonimy:

(1.1) pląs, tan

(1.4) potańcówka

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.2) breakdance, kozak, krakowiak, kujawiak, mazur, oberek, polka, polonez, salsa, samba, swing, tango, trojak, twist, walc

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. tańcownik mos, tańcownica ż, tanecznik mos, tanecznica ż, tancerz m, tancerka ż, tan m, tańczenie n, potańcówka ż

czas. tańczyć, zatańczyć, wytańczyć, przetańczyć, odtańczyć, tańcować

przym. taneczny

przysł. tanecznie

związki frazeologiczne:

do tańca i do różańca • taniec świętego Wita • taniec śmierci • taniec na rurze • taniec żurawia • taniec słońca • wulg. nie pierdolić się w tańcu

etymologia:

niem. Tanz

źródłosłów dla białor. танец

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Jan Rozwadowski, „Polonizmy, germanizmy” i t. d., „Język Polski” nr 10/1913, s. 295.