termin – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˈtɛrmʲĩn], AS: [termʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. wyrażenie lub wyraz o specyficznym znaczeniu

(1.2) czas przeznaczony na wykonanie czegoś

(1.3) określony moment zdarzenia

(1.4) hist. nauka rzemiosła

(1.5) stpol. w lm terminy tarapaty, niebezpieczeństwa wojenne[1]

odmiana:

(1)

przykłady:

(1.1) Słownik zawiera dużo terminów związanych z biologią.

(1.2) Jutro mija termin oddania pracy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) terminologia

(1.2) termin płatności • termin ślubu • termin ważności • termin wizyty

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

(1.2) przym. przeterminowany, terminowy, terminalny

rzecz. terminowość ż, terminarz m

(1.4) czas. terminować

związki frazeologiczne:

termin zerowy

etymologia:

łac. terminus[1][2]

uwagi:

tłumaczenia:

• albański: (1.1) term m; (1.2) afat m
• angielski: (1.1) term; (1.2) term
• arabski: (1.1) مصطلح m; (1.2) أجل m
• baskijski: (1.1) termino; (1.2) epe
• bułgarski: (1.1) термин m
• chiński standardowy: (1.1) 词 (cí), 词语 (cíyǔ); (1.2) 日期 (rìqī), 时间 (shíjiān); (1.3) 日期 (rìqī), 时间 (shíjiān)
• duński: (1.1) term w, fagterm w, begreb n, fagudtryk n; (1.2) frist w; (1.3) termin w, tid w, tidstermin w
• esperanto: (1.1) termino; (1.2) templimo, limtempo, tempolimo
• hiszpański: (1.1) término m, palabra ż, vocablo m; (1.2) plazo m, término m; (1.3) plazo m, término m; (1.4) aprendizaje m (de un oficio)
• karaimski: (1.3) заман
• łaciński: (1.1) terminus
• niemiecki: (1.2) Termin m
• polski język migowy:
• rosyjski: (1.1) термин m; (1.2) срок m
• rumuński: (1.1) termen
• szwedzki: (1.1) term w, fackterm w, fackord n; (1.2) termin w, frist w, tidsfrist w
• tybetański: (1.1) བརྡ
• ukraiński: (1.1) термін m; (1.2) строк m
• wilamowski: (1.1) termin m

źródła:

1. 1 2 Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 15.
2. ↑ Aleksander Zajda, Analiza a synteza w rozwoju słownictwa polskiego, w: Historia języka, dialektologia, onomastyka w nowych kontekstach interpretacyjnych pod red. Renaty Przybylskiej, Macieja Raka, Agaty Kwaśnickiej-Janowicz, Wydawnictwo UJ, Kraków 2018, s. 131.

wymowa:

znaczenia:

_morfem

(1.1) termin, nazwa

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. termino, terminaro, terminaristo

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

wymowa:

ⓘ ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) w szkole: okres, półrocze, semestr[1]

(1.2) czas na wykonanie czegoś, termin[1]

odmiana:

(1.1-2) en termin, terminen, terminer, terminerna

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) studieperiod

(1.2) frist, tidsfrist

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

złożenie rzeczownikowe terminsansvarig, terminsavgift, terminsavslutning, terminsbetyg, terminskontrakt, terminsslut, terminsstart, betalningstermin, hösttermin, skattetermin, uppbördstermin, vårtermin

etymologia:

uwagi:

źródła:

1. 1 2 Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, red. Sven-Göran Malmgren, Norstedts Akademiska Förlag, Göteborg 2001, ISBN 91-7227-281-3, s. 1138.

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) czas na wykonanie czegoś, termin

odmiana:

(1.1) lp termin; lm termina

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. terminiyn

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: