trójka – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

trzy trójki (1.1) na tabliczce

siedem trójek (1.1), cztery czwórki i dwie piątki na świadectwie

trójka (1.3)

wymowa:

IPA: [ˈtrujka], AS: [trui ̯ka]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nazwa cyfry 3

(1.2) ocena dostateczna w szkole

(1.3) trzy osoby, troje zwierząt, lub, rzadziej, trzy przedmioty[1]

(1.4) trzy trafione liczby w totolotku

odmiana:

(1.1-4)

przykłady:

(1.2) To niesprawiedliwe, nauczycielka wstawiła mi plus trójkę a miałem prawie wszystko dobrze!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) dostateczny

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. trojenie n, potrajanie n, Trójka ż

zdrobn. trójeczka ż

zgrub. trója ż

przym. potrójny, troisty

licz. troje, trzy

tem. słow. trój-

czas. troić

przysł. troiście

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: oceny w polskiej szkolejedynkadwójkatrójkaczwórkapiątkaszóstka

tłumaczenia:

źródła:

  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „trójka” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.