trąba – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
trąba (1.2)
trąba (1.2)
słoń drapie się trąbą (1.4) w oko
wymowa:
IPA: [ˈtrɔ̃mba], AS: [trõmba], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.2) muz. pot. każdy duży dęty, blaszany instrument muzyczny, np. tuba lub waltornia
(1.3) gwałtowny wir powietrza; zob. też trąba powietrzna w Wikipedii
(1.4) zool. wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia); zob. też trąbowce w Wikipedii
(1.5) żart. o człowieku nieenergicznym, niezaradnym
(1.1-5)
przykłady:
(1.2) Nie gram na żadnej trąbie od trzech lat.
(1.3) Niedawno na tym obszarze pojawiła się trąba powietrzna.
(1.4) Istnieje przekonanie, że figurka słonia z podniesioną trąbą przynosi szczęście.
(1.5) Nie poderwałeś jej? Ale z ciebie trąba!
składnia:
(1.3) trąba powietrzna • dąć w trąby • odgłos trąby
synonimy:
(1.3) tornado
(1.5) gapa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. wytrąbić, ndk. trąbić, dk. zatrąbić, odtrąbić
związki frazeologiczne:
jak z koziej dupy trąba • puścić w trąbę • robić w trąbę • trąba jerychońska
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.2) tuba; (1.3) whirlwind, vortex; (1.4) trunk
- arabski: (1.4) خرطوم
- bułgarski: (1.4) хобот m
- czeski: (1.4) chobot m
- esperanto: (1.2) tubjo; (1.3) kirloventego, trombo; (1.4) rostro
- francuski: (1.2) tuba; (1.3) trombe ż, tornade ż; (1.4) trompe ż
- hiszpański: (1.4) trompa ż
- islandzki: (1.3) hvirfilvindur m
- japoński: (1.3) 竜巻(たつまき); (1.4) 鼻(はな); (1.5) そそっかしい人(ひと), 間抜け(まぬけ)
- jidysz: (1.4) שנוק m (sznuk)
- niemiecki: (1.2) Tube; (1.3) Windhose ż, Wirbelsturm m; (1.4) Rüssel m; (1.5) Trottel m, Tollpatsch m
- rosyjski: (1.2) труба ż; (1.3) смерч m, воронка ż; (1.4) хобот m; (1.5) шляпа m/ż, растяпа ż, разиня ż
- sanskryt: (1.4) नासा ż
- szwedzki: (1.2) tuba w; (1.3) tromb w; (1.4) snabel w
- ukraiński: (1.2) труба ż; (1.3) смерч m; (1.4) хобот m
- włoski: (1.4) proboscide ż
źródła: