typ – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

Podobna pisownia Podobna pisownia: Typ

wymowa:

, IPA: [tɨp], AS: [typ]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rodzaj, klasa

(1.2) osoba skupiająca cechy ludzi pewnej kategorii

(1.3) ktoś lub coś przewidziane przez kogoś na zwycięzcę

(1.4) syst. zool. kategoria w systematyce zwierząt; zob. też typ (biologia) w Wikipedii

(1.5) charakterystyczny wygląd i budowa człowieka w zależności od jego rasy lub przynależności etnicznej

(1.6) inform. opis rodzaju, struktury i zakresu wartości, jakie może przyjmować dany literał, zmienna, stała, argument, wynik funkcji lub wartość; zob. też typ danych w Wikipedii

(1.7) mat. obiekt przypisany do każdego elementu pewnej kolekcji, pozwalający na określenie jak zachowuje się każdy z nich i jakie operacje na nim wykonalne

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. podejrzany mężczyzna

odmiana:

(1.1-7)

(2.1)

przykłady:

(1.1) W tej części sklepu znajdują się buty typu turystycznego i sportowego.

(1.2) Mariusz to typ samotnika.

(1.3) Ten koń to mój typ. Postawiłem na niego 100 złotych.

(1.4) Strunowce to jeden z typów należących do królestwa zwierząt.

(1.5) Typ orientalny odznacza się dosyć wysokim wzrostem.

(2.1) Patrz na tego typa, jak on wygląda! Ubranie to chyba musiał ze śmietnika wyciągnąć!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.4) syst. bot. gromada

(2.1) typek

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. typiara ż, typek m, podtyp m, typowość ż, typizacja ż

czas. typować ndk., wytypować dk.

przym. typowy, typiczny

przysł. typowo

związki frazeologiczne:

typ spod ciemnej gwiazdy

etymologia:

łac. typus < gr. τύπος < gr. τύπτωbić

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) typ, rodzaj

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) typ, rodzaj[1]

odmiana:

(1.1) en typ, typen, typer, typerna

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) sort, slag

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. typisk

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) typ (rodzaj, wzorzec)

(1.2) typ (osoba skupiająca cechy ludzi pewnej kategorii)

(1.3) typ (ktoś lub coś przewidziane przez kogoś na zwycięzcę)

(1.4) syst. zool. typ (biologia)

(1.5) typ (charakterystyczny wygląd i budowa człowieka w zależności od jego rasy lub przynależności etnicznej)

(1.6) pot. facet, typ, typek

odmiana:

(1.1-6) lp typ; lm typa

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. typiś, typyś

czas. typa

rzecz. typa n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: