ubytek – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [uˈbɨtɛk], AS: [ubytek]

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) strata, uszczerbek, różnica ilościowa pomiędzy stanem pierwotnym a aktualnym[1]

(1.2) stomat. fragment zęba zaatakowany próchnicą

odmiana:

(1)

przykłady:

(1.2) 10 lat temu w Norwegii zakazano wypełniania ubytków w zębach mieszanką rtęci – amalgamatem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) strata, ubywanie, utrata brak, deficyt, niedobór, niedomiar, niedostatek

(1.2) pot. dziura (w zębie)

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. ubywać

rzecz. bywalec mos, ubywanie ndk., ubycie dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) cavity
• duński: (1.2) hul n
• hiszpański: (1.1) merma ż, desgaste m
• polski język migowy:
• rosyjski: (1.1) убыток m

źródła:

1. ↑ Hasło „ubytek” w: SJP.pl.