uczennica – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

uczennica (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌut͡ʃɛ̃ɲˈːit͡sa], AS: [učẽ•ńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.• gemin.

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) forma żeńska od: uczeń

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Basia jest uczennicą drugiej klasy gimnazjum.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) gimnazjalistka, licealistka, pensjonarka

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. uczony mos

forma męska uczeń mos

przym. uczniowski, uczony, wyuczalny

czas. uczyć

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. uczeń + -nica

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: uczeń

źródła: