umysł – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

Podobna pisownia Podobna pisownia: úmysl

metafora umysłu (1.1) z XVII wieku

wymowa:

IPA: [ˈũmɨsw̥], AS: [ũmysu̯̦], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) siedlisko poznawczej i myślowej aktywności człowieka; zob. też umysł w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Stateczny umysł pamiętaj zachować.

(1.1) Alkohol zaćmił jego umysł.

składnia:

kolokacje:

(1.1) otwarty / zamknięty umysł • wolny / zniewolony umysł • emocjonalny / racjonalny umysł • / humanistyczny / ścisły umysł • renesansowy / strudzony / twórczy / wyzwolony umysł • umysł geniusza / szaleńca

synonimy:

(1.1) intelekt, rozum, smysł

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. myśl ż, umysłowość ż

przysł. umysłowo

przym. umysłowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

por. psychikaosobowość

tłumaczenia:

źródła: