unikać – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ũˈɲikat͡ɕ], AS: [ũńikać], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal. ⓘ

znaczenia:

czasownik niedokonany (dk. uniknąć)

(1.1) starać się nie mieć kontaktu z czymś, trzymać się z daleka od czegoś

(1.2) nie doświadczać czegoś złego, nie być czymś dotkniętym, być ominiętym przez coś

odmiana:

(1) koniugacja I

forma liczba pojedyncza liczba mnoga
1. os. 2. os. 3. os. 1. os. 2. os. 3. os.
bezokolicznik unikać
czas teraźniejszy unikam unikasz unika unikamy unikacie unikają
czas przeszły m unikałem unikałeś unikał unikaliśmy unikaliście unikali
ż unikałam unikałaś unikała unikałyśmy unikałyście unikały
n unikałom unikałoś unikało
tryb rozkazujący niech unikam unikaj niech unika unikajmy unikajcie niech unikają
pozostałe formyczas przyszłymbędę unikał,będę unikaćbędziesz unikał,będziesz unikaćbędzie unikał,będzie unikaćbędziemy unikali,będziemy unikaćbędziecie unikali,będziecie unikaćbędą unikali,będą unikaćżbędę unikała,będę unikaćbędziesz unikała,będziesz unikaćbędzie unikała,będzie unikaćbędziemy unikały,będziemy unikaćbędziecie unikały,będziecie unikaćbędą unikały,będą unikaćnbędę unikało,będę unikaćbędziesz unikało,będziesz unikaćbędzie unikało,będzie unikaćczas zaprzeszłymunikałem byłunikałeś byłunikał byłunikaliśmy byliunikaliście byliunikali byliżunikałam byłaunikałaś byłaunikała byłaunikałyśmy byłyunikałyście byłyunikały byłynunikałom byłounikałoś byłounikało byłoforma bezosobowa czasu przeszłegounikano tryb przypuszczającymunikałbym,byłbym unikałunikałbyś,byłbyś unikałunikałby,byłby unikałunikalibyśmy,bylibyśmy unikaliunikalibyście,bylibyście unikaliunikaliby,byliby unikaliżunikałabym,byłabym unikałaunikałabyś,byłabyś unikałaunikałaby,byłaby unikałaunikałybyśmy,byłybyśmy unikałyunikałybyście,byłybyście unikałyunikałyby,byłyby unikałynunikałobym,byłobym unikałounikałobyś,byłobyś unikałounikałoby,byłoby unikałoimiesłów przymiotnikowy czynnymunikający, nieunikający żunikająca, nieunikająca unikające, nieunikające nunikające, nieunikająceimiesłów przymiotnikowy biernymunikany, nieunikanyunikani, nieunikaniżunikana, nieunikanaunikane, nieunikanenunikane, nieunikaneimiesłów przysłówkowy współczesnyunikając, nie unikając rzeczownik odczasownikowyunikanie, nieunikanie

przykłady:

składnia:

(1.1) unikać + D.[1]

kolokacje:

(1.1) unikać ludzi / słońca / tłoku / tłuszczu / alkoholu / płacenia podatków / błędów / zagrożeń / pułapek / strat / stresu / przemęczania się / wysiłku / pracy

(1.2) unikać sądu / kary / wyroku / więzienia / śmierci / zagłady / nieszczęścia / ciosu / podejrzeń / zarzutów / niespodzianek / rozczarowań / skandalu

synonimy:

(1.1) omijać, stronić, wystrzegać się, uchylać się, wymigiwać się

(1.2) uchodzić, uchować się, nie zaznawać

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. unik m, unikanie n, uniknięcie n

przym. nieunikniony

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.