uroda – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

Podobna pisownia Podobna pisownia: úroda

wymowa:

IPA: [uˈrɔda], AS: [uroda]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zespół cech wyglądu człowieka, które pociągają, budzą zachwyt

(1.2) wygląd człowieka

(1.3) przen. zespół cech idei, sytuacji, itp., które uważane za pociągające

(1.4) gw. (Bukowina) urodzaj[1]

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.2) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatkątęsknotgimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wierszeBądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.[3]

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1-2) piękno

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. urodziwy, urodny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „uroda” w: Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, Instytut Slawistyki PAN, Warszawa 2008, s. 229.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „uroda” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
  3. Barbara Wachowicz, Czas nasturcji. Ścieżkami Kasprowicza, „Sport i Turystyka”, Warszawa 1989, ISBN 8321726526, s. 71.