uroda – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia: úroda
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zespół cech wyglądu człowieka, które pociągają, budzą zachwyt
(1.3) przen. zespół cech idei, sytuacji, itp., które uważane są za pociągające
(1.4) gw. (Bukowina) urodzaj[1]
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wiersze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.[3]
składnia:
synonimy:
(1.1-2) piękno
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) beauty; (1.2) appearance
- esperanto: (1.1) beleco, belo
- osmański: (1.1) آب (âb)
- polski język migowy:
- rosyjski: (1.1) красота ż; (1.2) внешний вид m
- rumuński: (1.1) crasnă
- tagalski: (1.1) ganda
źródła:
- ↑
Hasło „uroda” w: Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, Instytut Slawistyki PAN, Warszawa 2008, s. 229. - ↑
Hasło „uroda” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020. - ↑ Barbara Wachowicz, Czas nasturcji. Ścieżkami Kasprowicza, „Sport i Turystyka”, Warszawa 1989, ISBN 8321726526, s. 71.