wagabunda – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˌvaɡaˈbũnda], AS: [vagabũnda], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. człowiek lubiący się włóczyć

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) To jest jakaś nacja sama w sobie, odmienna od tej miejskiej, wiejskiej, osiadłej. To ci, co nie przynależą do żadnego pana ani do żadnej gminy, wałęsi różni, wagabundy, swawolni bandosi, bieguni różnego rodzaju[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) obieżyświat, tramp, włóczęga, włóczykij; daw. wałęsa

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wagusy lm

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. vagabond → włóczęga, tułacz

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) vagabond
• duński: (1.1) vagabond w
• esperanto: (1.1) vaganto, vagulo, vagabondo
• niemiecki: (1.1) Vagabund m
• włoski: (1.1) vagabondo m

źródła:

1. ↑ Olga Tokarczuk, Księgi Jakubowe, Kraków 2019, s. 525-526.