widelec – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

widelec (1.1)

widelec (1.2)

wymowa:

ⓘ, IPA: [vʲiˈdɛlɛt͡s], AS: [vʹidelec], zjawiska fonetyczne: zmięk.

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia; zob. też widelec w Wikipedii

(1.2) środ. techn. element konstrukcji roweru, na którym mocuje się oś koła; zob. też widelec rowerowy w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Porcję mięsa należy jeść nożem i widelcem.

(1.2) Muszę wymienić przedni widelec w rowerze.

składnia:

kolokacje:

(1.1) jeść widelcem • trzymać widelec • nabić na widelec • kłuć / nakłuć widelcem • nabrać na widelec • widelec metalowy / drewniany / plastikowy / srebrny / aluminiowy • widelec z zastawy / z kompletu stołowego • myć widelec • używać widelca

synonimy:

(1.1) gw. (Górny Śląsk) widołka

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. widły lm, widełki lm, widłyżka m, rozwidlenie n, widłak m, widlica ż, widliczka m, widliszek m, widłogon m

zdrobn. widelczyk m

czas. rozwidlać

przym. rozwidlony

związki frazeologiczne:

a nuż, widelec • grzebać widelcem w talerzu • mieć na widelcu • prędzej nóż zginie niż widelec • co w sercu, to na widelcu

etymologia:

(1.1) pol. widły < prasł. *vidla[1]

(1.2) od (1.1)

uwagi:

(1.1) zwroty „jeść za pomocą widelca” i „jeść przy pomocy widelca” nie są zalecane; lepiej: „jeść widelcem”

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Hasło „widelec” w: Krystyna Długosz-Kurczabowa, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009, ISBN 978-83-01-14361-9, s. 522-523.