wino – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wino (1.1)
wina (1.2)
wina (1.3)
wino (1.4)
wymowa:
ⓘ, IPA: [ˈvʲĩnɔ], AS: [vʹĩno], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) enol. kulin. napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców; zob. też wino w Wikipedii
(1.2) butelka wina (1.1)
(1.3) pot. karc. pik (kolor w kartach)
_rzeczownik, forma fleksyjna
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Wypiłem dziś lampkę czerwonego wina do obiadu.
(1.3) Adrian idiotycznie zmarnował wina w brydżu.
składnia:
(1.1) białe / czerwone / domowe / gronowe wino • wino owocowe • wino słodkie / półsłodkie / półwytrawne / wytrawne / stołowe / musujące / pomarańczowe / różowe • wino francuskie / hiszpańskie / macedońskie / mołdawskie / portugalskie / reńskie / toskańskie / węgierskie (węgrzyn) • litr / kieliszek / lampka / butelka / antałek / antał / bukłak / beczka wina • butelkowanie / rozlewanie wina • rozlewnia wina / rozlewnia win • skład win • stare / młode wino • wino grzane • winoteka • wino lodowe
(1.1) winorośl, winogrono, winogrodnik
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) chianti, madera, malaga, małmazja, maślacz, muszkatel, porto, sherry, szampan, tokaj, wermut; pogard. sikacz, jabol, kwach, bełt, reg. białost. berbelucha
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. winnica ż, winiak m, winiarz m, winiarstwo n
związki frazeologiczne:
wino marki wino • jak siekiera bez klina, tak obiad bez wina • nie ma wina nad węgrzyna • święty Marcin pije wino, wodę pozostawia młynom • po winie rozum w głowie ginie • dzień świętego Alojzego przyczynia wina dobrego • stare wino, żona młoda, niejednemu życia doda • nie pij wina boś chudzina • grzyby, ryby, wieprzowina, potrzebują sporo wina • wino dobre zawsze służy, czy to w domu, czy w podróży • cóż wino bez muzyki, a ta bez podwiki • wino, kobiety i śpiew
etymologia:
prasł. *vino, najprawdopodobniej od łac. vinum[1]
por. białor. віно́, bułg. вино, czes. víno, chorw. vino, dłuż. wino, głuż. wino, mac. вино, ros. вино́, scs. вино, słc. víno, słń. vino, serb. вино i ukr. вино́
w języku polskim notowane od XIV wieku[1]
uwagi:
(1.1) zobacz też: alpaga • bełt • jabol • siara
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pik
- albański: (1.1) verë ż
- angielski: (1.1) wine
- arabski: (1.1) نبيذ, خمر, خمرة, راح
- asturyjski: (1.1) vinu
- baskijski: (1.1) ardo
- bengalski: (1.1) ওয়াইন
- białoruski: (1.1) віно́ n; (1.2) віно́ n
- birmański: (1.1) ဝိုင်
- bretoński: (1.1) gwin
- bułgarski: (1.1) вино n
- chorwacki: (1.1) vino n
- czeski: (1.1) víno n
- dolnołużycki: (1.1) wino n
- duński: (1.1) vin w
- esperanto: (1.1) vino
- estoński: (1.1) vein
- fiński: (1.1) viini
- francuski: (1.1) vin m; (1.3) pique m
- galicyjski: (1.1) viño m
- górnołużycki: (1.1) wino n
- gruziński: (1.1) ღვინო (ghvino)
- gudźarati: (1.1) શરાબ m (śarāba)
- hebrajski: (1.1) יין m (jajin)
- hindi: (1.1) वाइन
- hiszpański: (1.1) vino m
- irlandzki: (1.1) fíon
- islandzki: (1.1) vín n, vínföng
- japoński: (1.1) ワイン (wain), 葡萄酒(ぶどうしゅ)
- jidysz: (1.1) ווײַן m (wajn)
- kabardyjski: (1.1) шагъыр
- kaszubski: (1.1) wino n
- kataloński: (1.1) vi m
- koreański: (1.1) 포도주 (p’odoju)
- kornijski: (1.1) gwin
- kurmandżi: (1.1) şerab ż, mey ż
- lazyjski: (1.1) ღუინი
- lezgiński: (1.1) чехир
- litewski: (1.1) vynas m
- łaciński: (1.1) vinum n, vinus m
- niderlandzki: (1.1) wijn m
- niemiecki: (1.1) Wein m
- nowogrecki: (1.1) κρασί n, οίνος m
- nowopruski: (1.1) wīns m; (1.2) wīns m
- ormiański: (1.1) գինի
- osmański: (1.1) شراب (şerâb / şarâb), می (mey), آب (âb)
- polski język migowy:
- rosyjski: (1.1) вино́ n
- rumuński: (1.1) vin n
- shona: (1.1) waini
- słowacki: (1.1) víno n
- starogrecki: (1.1) μέθυ n, οἶνος m
- staropruski: (1.1) winis m; (1.2) winis m
- suahili: (1.1) mvinyo
- szwedzki: (1.1) vin n
- tahitański: (1.1) uaina
- turecki: (1.1) şarap
- turkmeński: (1.1) şerap
- ukraiński: (1.1) вино́ n
- węgierski: (1.1) bor
- wilamowski: (1.1) vȧjn m; (1.2) vȧjn m
- włoski: (1.1) vino
- wolof: (1.1) sàngara
źródła:
- 1 2 Hasło „wino” w: Krystyna Długosz-Kurczabowa, Wielki słownik etymologiczno-historyczny języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15258-1, s. 718 i 719.
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
(1.1) pejor. opój, pijak, nałogowo pijący wino
(1.2) fiz. hipotetyczna cząstka elementarna, superpartner bozonu W
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
- ↑ Hasło „wino” w: Online Etymology Dictionary.
wino (1.1)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wino
przykłady:
(1.1) Wóni źarže w ruce bjachariki z winom. → Oni trzymają w ręce kubki z winem.
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
wino (1.1)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wino
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
wino (1.1)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wino
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
wino (1.1)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
(1.1) atrament
(1.1) jak rzeczowniki w klasie 11/14; lp jak kl.3, lm jak kl.10
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: