wiotki – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) łatwo wyginający się, z łatwością się odkształcający

(1.2) pozbawiony jędrności, napięcia

(1.3) bardzo szczupły[1]

odmiana:

(1.1-3)

przykłady:

(1.1) Stoisz się kołysząc, wiotka jarzębino…[2]

(1.2) Mama przyniosła z piwnicy wiotkie marchewki.

(1.3) Była szczupła i wiotka jak jej matka, rysy miała delikatne, ręce filigranowe, a nieznaczny zezik dodawał jej wdzięku[3].

składnia:

kolokacje:

(1.1) wiotki pęd • wiotka gałązka / łodyga • wiotki i delikatny

(1.2) wiotkie mięśnie / nogi / kończyny • wiotka skóra

(1.3) wiotka dziewczyna / sylwetka • wiotki i zgrabny • wiotkie ciało

synonimy:

(1.1) giętki

(1.2) sflaczały, zwiotczały

antonimy:

(1.2) jędrny

hiperonimy:

(1.3) szczupły

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wiotkość ż

czas. wiotczeć ndk., zwiotczeć dk.

przysł. wiotko

związki frazeologiczne:

etymologia:

stpol. wiotchy < prasł. *vetъchъ → stary, leciwy; zniszczony[4]

uwagi:

tłumaczenia:

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: szczupły

źródła: