wnuk – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

babcia i wnuki (1.1)

dziadek z wnukiem (1.1)

wymowa:

IPA: [vnuk], AS: [vnuk]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) syn córki lub syna

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Jestem wnukiem mojej babci i mojego dziadka.

składnia:

kolokacje:

(1.1) wnuk wujeczny / stryjeczny / cioteczny

synonimy:

(1.1) stpol. wnęk m

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) zstępny

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wnęk m, wnuczę n, wnuczęta n lm

zdrobn. wnuczek m, wnusio m, wnuś m

forma żeńska wnuczka

przym. wnuczkowy

związki frazeologiczne:

przysłowia: święta Anno! uproś wnuka, niech ma każdy, czego szuka

etymologia:

prasł. *vъnukъ

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wnuk

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. forma żeńska wnučka

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wnuk

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: