wypad – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) krótkotrwały wyjazd lub wyjście

(1.2) wojsk. krótkotrwały atak zbrojny znienacka

(1.3) sport. gry zespołowe szybka gra na kosz lub bramkę przeciwnika

(1.4) sport. szermierka atak w formie wyprostowania uzbrojonego ramienia z jednoczesnym gwałtownym ruchem do przodu

(1.5) sport. skoki narciarskie pozycja podczas lądowania, gdy skoczek wysuwa jedną nartę ku przodowi, zaś na drugiej przyklęka

wykrzyknik

(2.1) pot. posp. grub. gwałtowne wyrażenie nakazu oddalenia się lub zabrania jakiejś rzeczy; także wyrażenie niechęci lub sprzeciwu; bywa używane żartobliwie

odmiana:

(1.1-5)[1]

(2.1) nieodm.

przykłady:

(2.1) A ty co tu jeszcze robisz?! Zabieraj swoje rzeczy i wypad stąd!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) przejażdżka, wyjście, wyskok

(1.4) wykrok

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. wypadać, wypaść

rzecz. opad mrz, wypadkowość ż, wypadek mrz

przym. wypadowy, wypadły

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

nie mylić z: wypadek

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) outing, sally, excursion, jaunting; (1.2) foray, sally, sortie; (1.4) lunge
• niemiecki: (1.1) Abstecher m, Spritztour ż; (1.2) Ausfall m, Vorstoß m; (1.3) Angriff m, Ausfall m
• włoski: (1.1) scapata ż

źródła:

1. ↑ Hasło „wypad” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.