wyrok – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wyrok (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈvɨrɔk], AS: [vyrok]

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) praw. orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę będącą przedmiotem postępowania sądowego; zob. też wyrok w Wikipedii

(1.2) zwykle w lm los, przeznaczenie

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Na sali rozpraw zapadły wysokie wyroki.

składnia:

kolokacje:

(1.1) surowy / łagodny wyrok • wyrok w I / II instancji • wyrok prawomocny / nieprawomocny • wyrok częściowy / łączny • sprawiedliwy wyrok • wyrok dożywocia / eksmisyjny / rozwodowy / śmierci / nakazowy / zaoczny • ogłosić wyrok • ogłoszenie wyroku • glosa do wyroku • apelacja od wyroku • kasacja wyroku

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) orzeczenie

hiponimy:

holonimy:

(1.1) proces

meronimy:

(1.1) sentencja

wyrazy pokrewne:

rzecz. wyrokowiec mos, wyrocznia ż, wyrokowanie n

czas. wyrokować

związki frazeologiczne:

salomonowy wyrok

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: