wyrzut – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

Ta strona nie ma wersji oznaczonej – możliwe, że nie została przejrzana pod kątem jakości.

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gwałtowne rzucenie lub wyciągnięcie

(1.2) pretensja lub żal wyraźnie pokazywane

(1.3) zewnętrzny sposób wyrażania wyrzutu (1.2)

(1.4) med. przest. zmiana na skórze lub śluzówce

odmiana:

(1.1-4)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.2-3) wyrzuty sumienia

synonimy:

(1.1) machnięcie, rzut, wyciągnięcie

(1.2) pretensja, skarga, wymówka, zarzut, żal

(1.3) wyraz, zmartwienie

(1.4) wykwit, krosta, pryszcz

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wyrzucanie n, wyrzucenie n, wyrzutek mos, wyrzutnia ż, rzut m

czas. rzutować, rzucać, wyrzucać ndk., wyrzucić dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fling, throw; (1.2) reproach, reproof; (1.3) twinge
• czeski: (1.2) výčitka ż, výtka ż
• francuski: (1.1) lancement m; (1.2) reproche m
• hiszpański: (1.1) lanzamiento m; (1.2) reproche m
• jidysz: (1.3) wyrzuty מיזמור m (mizmer)
• niemiecki: (1.1) Abgabe ż, Austritt m, Zuspiel n; (1.2) Vorwurf m
• portugalski: (1.1) lançamento m
• włoski: (1.1) lancio m

źródła: