wytrwały – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
znaczenia:
przymiotnik
(1.1) cierpliwie bądź uparcie dążący do celu
(1.2) będący wyrazem wytrwałości
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) silny
hiponimy:
(1.1) cierpliwy, konsekwentny, niestrudzony, nieugięty, nieuleczalny, niezrażony, systematyczny, uparty, wytężony[1]
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wytrwałość ż, wytrwanie n, trwała ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) patient, persistent, tenacious, dogged, dour, pertinacious, unyielding
- czeski: (1.1) vytrvalý, neúnavný, houževnatý
- francuski: (1.1) persévérant
- galicyjski: (1.1) tenaz
- hiszpański: (1.1) perseverante, tenaz
- kataloński: (1.1) tenaç
- niemiecki: (1.1) ausdauernd, beharrlich
- słowacki: (1.1) húževnatý
- szwedzki: (1.1) ihärdig, uthållig, trägen, enträgen, idog, tålmodig, envis, nitisk, flitig, oförtruten, oförtröttlig, outtröttlig
- ukraiński: (1.1) чіпкий, витривалий
- włoski: (1.1) tenace
źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.