wyznawca – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wyznawcy (1.1) Kościoła scjentologów

wymowa:

IPA: [vɨˈznaft͡sa], AS: [vyznafca], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel. ktoś, kto kultywuje jakąś religię, wyznaje ; zob. też wyznawca w Wikipedii

(1.2) przen. entuzjasta czyichś poglądów

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Wyznawcą jest się we wspólnocie, ateistą i sceptykiem jest się zaś wyłącznie na własny rachunek, co bywa kosztowne[1].

składnia:

(1.1-2) wyznawca + D.

kolokacje:

(1.1) wyznawca islamu / prawosławia / hinduizmu / voodoo • wyznawca szatana / diabła

(1.2) wyznawca papieża / czyjegoś światopoglądu / hipokryzjibezmyślność wyznawców • mieć swoich wyznawców

synonimy:

(1.1) czciciel

(1.2) sympatyk, zwolennik, pasjonat

antonimy:

(1.1) ateista

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) monoteista, politeista; animista, buddysta, chrześcijanin, hinduista, muzułmanin, taoista, żyd; innowierca, różnowierca; współwyznawca; bigot

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. wyznawanie n, wyznanie n

forma żeńska wyznawczyni ż

czas. wyznawać ndk., wyznać dk.

przym. wyznaniowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. PiotrP. Kofta PiotrP., O braku wiary. Czyli jak pozostać ateistą nie wdeptując w gówno, fs-art.pl, 29 marca 2004 [dostęp 2026-03-14] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-04] (pol.).