wyznawca – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wyznawcy (1.1) Kościoła scjentologów
wymowa:
IPA: [vɨˈznaft͡sa], AS: [vyznafca], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. ktoś, kto kultywuje jakąś religię, wyznaje ją; zob. też wyznawca w Wikipedii
(1.2) przen. entuzjasta czyichś poglądów
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Wyznawcą jest się we wspólnocie, ateistą i sceptykiem jest się zaś wyłącznie na własny rachunek, co bywa kosztowne[1].
składnia:
(1.1-2) wyznawca + D.
(1.1) wyznawca islamu / prawosławia / hinduizmu / voodoo • wyznawca szatana / diabła
(1.2) wyznawca papieża / czyjegoś światopoglądu / hipokryzji • bezmyślność wyznawców • mieć swoich wyznawców
synonimy:
(1.1) czciciel
(1.2) sympatyk, zwolennik, pasjonat
antonimy:
(1.1) ateista
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) monoteista, politeista; animista, buddysta, chrześcijanin, hinduista, muzułmanin, taoista, żyd; innowierca, różnowierca; współwyznawca; bigot
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wyznawanie n, wyznanie n
forma żeńska wyznawczyni ż
czas. wyznawać ndk., wyznać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) confessor, believer; (1.2) adherent
- arabski: (1.1) حواري
- chiński standardowy: (1.2) 学生 (xuéshēng)
- esperanto: (1.1) kredanto, religiano, fideulo, t. konfesinto; (1.2) adepto, disĉiplo, sekvanto
- hiszpański: (1.1) practicante m, creyente m; (1.2) adepto m, seguidor m, partidario m
- kazachski: (1.1) діншіл
- rosyjski: (1.2) последователь m
- szwedzki: (1.1) bekännare w, dyrkare w, troende n; (1.2) anhängare w, sympatisör w, meningsfrände w, supporter w, fan n/w
- ukraiński: (1.2) послідо́вник m
- włoski: (1.1) confessore m; (1.2) confessore m
źródła:
- ↑ PiotrP. Kofta PiotrP., O braku wiary. Czyli jak pozostać ateistą nie wdeptując w gówno, fs-art.pl, 29 marca 2004 [dostęp 2026-03-14] [zarchiwizowane z adresu 2024-12-04] (pol.).