zakon – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia: zákon
wymowa:
ⓘ, IPA: [ˈzakɔ̃n], AS: [zakõn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. organizacja religijna osób duchownych lub świeckich związanych ślubami, działająca według ścisłych reguł[1], realizująca określone przez Kościół cele religijne, gospodarcze, polityczne lub militarne; zob. też zakon w Wikipedii
(1.2) stpol. wiara, wyznanie, religia[2]
(1.3) daw. Pismo Święte (Stary i Nowy Testament), słowo boże[2]
(1.4) stpol. świątobliwość, bogobojność, religijność[2]
(1.5) stpol. powinność prawna bądź moralna[2]
(1.6) stpol. stan prawny, zawód, położenie (np. małżeński, wdowi, dworski)[2]
(1.7) daw. prawo ogłoszone przez Mojżesza[3]
(1.1-2)
(1.3-7) blm
przykłady:
(1.1) Benedyktyni to najstarszy zakon mnisi. Założony został w 529 roku przez św. Benedykta z Nursji.
składnia:
(1.1) zakon męski / żeński • zakon rycerski • zakon kawalerów mieczowych • zakon krzyżacki / krzyżowy / niemiecki • zakon joannitów • trzeci zakon • zakon klauzurowy • zakon kontemplacyjny • zakon żebraczy / żebrzący • zakon kaznodziejski • zakon franciszkanów / benedyktynów / kapucynów / cystersów / … • iść / pójść do zakonu
synonimy:
(1.1) kongregacja, konwent, klasztor, zgromadzenie zakonne
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) zakonnik, zakonnica, rycerz zakonu, dama zakonu, mnich, mniszka
wyrazy pokrewne:
rzecz. zakonodawca mos, zakonnik m, zakonnica ż; daw. zakonnictwo n, zakonność ż
przym. pozakonny, zakonny; daw. zakonowy, zakonniczy
przysł. zakonnie, daw. zakonno, zakonniczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) order
- baskijski: (1.1) ordena
- białoruski: (1.1) ордэн m
- bułgarski: (1.1) орден m
- duński: (1.1) orden w
- esperanto: (1.1) ordeno
- hiszpański: (1.1) orden ż
- łotewski: (1.1) ordenis m
- niemiecki: (1.1) Orden m
- nowopruski: (1.1) urdens m
- rosyjski: (1.1) орден m
- szwedzki: (1.1) orden w
- ukraiński: (1.1) орден m
- wilamowski: (1.1) zokün m
źródła:
- ↑
Hasło „zakon” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4. - 1 2 3 4 5
Hasło „zakon” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, Warszawa 1900–1927, s. 129. - ↑ Kazimierz Bukowski, Biblia a literatura polska, WSiP, Warszawa 1984, s. 100.
wymowa:
IPA: /zaˈkɔn/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zwyczaj / zwyczaje
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
(1.1) prawo
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz gagauski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
(1.1) prawo
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz karelski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.